Bir an önce büyüsün...

Geçen gün oğluma laf anlatmaya açalışırken bu cümleyi söylerken buldum kendimi...


bir an önce büyüsün ;




büyüsün de bir an önce arkadaş gibi takılalım,
sofralar kuralım hayat hikayelerimizi anlatalım,
görmediğimiz yerlere gidelim,
Kaşı bizim sevdiğimiz kadar çok sevsin
onun sevdiği müzik gruplarının konserlerini dinleyelim,
siz ne dinlerdiniz gençken gençler diye sorsun bize
iyi fena değilmiş sizin de müzik kalitesiniz diye cevap versin
teknolojik olarak çok geride kalmayalım, bizi dinozor görmesin, en azından söylediklerinin yarısını anlayabilelim
kız arkadaşını tanıştırsın mesela;ben onlara önerilerde bulunayım
-bu akşam şuraya gidin, oraya gitmişken bunu da yemeyi unutmayın diyeyim
-aman anne çok sıkıcısın sen de desin mesela; ben de düşüneyim bunun üzerinde
ben ona anlatayım o beni sallamasın ( aynı 3 yaşında olduğu gibi :) )
ama en zor anında da eyvah ne yapıcam ben şimdi dediğinde , anne ve babasının ona daima arka çıkacağını bilsin
kadınları güzel sevmenin kitabını yazsın, ben de böbürlenim işte benim oğlum bu diye...




Ve bunların olabilmesi için; azıcık daha büyümen lazım küçüğüm.